Vandaag verscheen in het AD een kort artikel over de gevolgen van de crisis voor werknemers die niet ontslagen zijn of worden. Deze groep "overlevers" mag zeker niet klagen! maar intussen werken ze vaak harder en voelen ze mee met de collega's die vertrokken zijn - altijd de leukste mensen die weg gaan.. De druk op de manager om dit op te lossen neemt toe. Vaak weet hij of zij ook niet hoe dit aan te pakken. Volgens het artikel loopt het storm op het Arboned symposium van 3-11. Als de oplossing voor de hand ligt, zou dit toch niet het geval zijn?Naast individuele aandacht voor de (emoties van) medewerkers die over zijn gebleven is dit ook een periode van verbinding en focus. Het is belangrijk voor de organisatie en voor de mensen die er werken dat men zich verbonden en betrokken blijft voelen. Zeker nu! Wrok ten opzichte van de (re-)organisatie werkt lang door en is zeer contra-productief. Een juiste focus zorgt ervoor dat men alleen doet wat werkelijk belangrijk is. Kiezen voor dat wat werkelijk bijdraagt aan het gewenste resultaat. Afscheid nemen van activiteiten die afleiden en niet bijdragen. Gevolg is dat de organisatie de gestelde doelen kan behalen, zonder de druk op de medewerkers enorm te vergroten. Daarom werkt het ook op de lange termijn. Medewerkers houden het goed vol en werken graag op deze manier.
Klinkt eenvoudig, en eigenlijk is het dat ook. Het begint er mee dat je tijd en ruimte vrijmaakt om deze keuzes echt te maken. Eerste prioriteit voor iedere directie of Management Team dat in deze situatie beland is of dreigt te belanden. Wil je weten hoe? Neem even contact op, ik begeleid jullie graag op dit traject.

1 opmerking:
ja en dan ook nog even de tijd nemen voor rouwverwerking, tis niet niks wat er gebeurt!!!
Een reactie posten