Dit bericht van vanmorgen op nu.nl lijkt heel positief, maar ik ervaar het zeker niet zo! Als je verder leest is het oude wijn in nieuwe zakken. Bijna de helft van alle vrouwen gaat wel degelijk minder werken. De ideale werkweek voor de vrouw is tussen 20 en 27 uur. De man blijft hetzelfde aantal uren werken als voordien en 10% van de vrouwen stopt nog steeds volledig met betaalde arbeid. Ik vind dit ontzettend jammer, voor de vrouwen, maar ook voor de mannen en voor hun kinderen! Op deze manier zullen vrouwen nooit in gelijke mate doordringen tot de top van de arbeidsmarkt, dit is nadelig voor zowel mannen als vrouwen. Diversiteit leidt tot meer begrip en sterkere teams (niet helemaal vanzelf uiteraard..). Kinderen blijven het beeld houden van een vader die er alleen in het weekend voor hun is. Mannen ontwikkelen zich betrekkelijk eenzijdig, voornamelijk op het werk.Maar het is toch een vrije keuze? Dat is het ook, maar heel vaak als je doorvraagt bij vrouwen die minder zijn gaan werken is de keuze lang niet zo vrij.. Kinderopvangmogelijkheden zijn te beperkt en te duur, de man verdient vaak meer, dus het is "logisch" dat hij blijft werken (en carriere maken kan alleen full-time), de druk van andere vrouwen is enorm (je stopt je kind toch niet in de opvang??), en mannen houden zich vaak stoïcijns stil.... zodat het lijkt alsof de vrouw het vooral zelf wil. Hoeveel mannen kiezen er immers zelf voor - als uitgangspunt - om alle taken in huis 50-50 te delen? En bieden hulp en oplossingen aan?
En wat als we deze emancipatie opdracht niet tot een goed einde brengen? Hoe ziet Nederland er dan over 30 jaar uit? Wat vind jij?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten